Zakończenie sezonu | Daphnis et Chloé | Kułakowski | Shemet | Orkiestra Symfoniczna
Wykonawcy:
- Maciej Kułakowski – wiolonczela
- Yaroslav Shemet – dyrygent
- Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Śląskiej
Program:
- Edward Elgar – Koncert wiolonczelowy e-moll op. 85
- Maurice Ravel – Daphnis et Chloé
Monumentalny świat baletu Daphnis et Chloé Maurice’a Ravela oraz przejmujący Koncert wiolonczelowy Edwarda Elgara zabrzmią podczas finału sezonu artystycznego Filharmonii Śląskiej pod dyrekcją swojego szefa artystycznego Yaroslava Shemeta. Solistą wieczoru będzie Maciej Kułakowski – laureat wielu prestiżowych konkursów, w tym Międzynarodowego Konkursu Wiolonczelowego im. Witolda Lutosławskiego czy YCAT International Auditions w Londynie.
Koncert wiolonczelowy e-moll op. 85 Edwarda Elgara należy do najbardziej poruszających dzieł w całej literaturze wiolonczelowej. Kompozytor ukończył utwór po zakończeniu I wojny światowej, tworząc muzykę pełną melancholii, nostalgii i poczucia przemijania. W przeciwieństwie do monumentalnych wcześniejszych kompozycji Elgara koncert zachwyca kameralnością wyrazu i niezwykłą emocjonalną szczerością. Szczególne miejsce zajmuje partia solowa wiolonczeli – pełna lirycznych kantylen, subtelnych dialogów z orkiestrą i dramatycznych kulminacji. Już otwierający recytatyw wiolonczeli wprowadza atmosferę głębokiej refleksji i intymności, która przenika całe dzieło.
Choć dziś koncert należy do najważniejszych utworów wiolonczelowych w historii muzyki, jego prawykonanie w 1919 roku zakończyło się niepowodzeniem z powodu zbyt krótkiego czasu prób. Dzieło przez lata pozostawało niedocenione i dopiero legendarne nagranie Jacqueline du Pré z lat 60. XX wieku uczyniło je jednym z najczęściej wykonywanych koncertów wiolonczelowych świata.
Drugą część wieczoru wypełni Daphnis et Chloé Maurice’a Ravela – monumentalna „symfonia choreograficzna”, uznawana za największe arcydzieło orkiestrowe kompozytora. Inspirowany antyczną historią miłości pasterza Daphnisa i Chloé balet zachwyca niezwykłą orkiestracją, bogactwem barw i imponującym rozmachem brzmienia. Ravel stworzył jedną z najbardziej wymagających partytur XX wieku, wykorzystując ogromny aparat wykonawczy, rozbudowaną sekcję perkusji oraz chór wokalizujący bez słów.
Muzyka Ravela prowadzi słuchacza przez kolejne obrazy – od nastrojowych scen o świcie, przez tajemnicze tańce nimf i dramatyczne epizody porwania Chloé, aż po pełen światła i energii finał. Szczególną sławę zdobyła kończąca balet Danse générale – efektowna bachanalia oparta na pulsujących rytmach, narastającym napięciu i imponujących kulminacjach orkiestrowych. Ravel połączył tu impresjonistyczną subtelność z niemal pierwotną energią tańca, tworząc muzykę, która do dziś pozostaje jednym z największych wyzwań i zarazem triumfów orkiestry symfonicznej.
