Rossini – Bruch – Mendelssohn | Kokoszewski | Shemet | Orkiestra Symfoniczna

Wykonawcy:

• Krzysztof Kokoszewski – skrzypce
• Yaroslav Shemet – dyrygent
• Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Śląskiej

Program:

• Gioacchino Rossini – uwertura do opery Włoszka w Algierze
• Max Bruch – I Koncert skrzypcowy g-moll op. 26
• Felix Mendelssohn-Bartholdy – IV Symfonia A-dur op. 90 Włoska

Koncertmistrz Orkiestry Symfonicznej Filharmonii Śląskiej Krzysztof Kokoszewski tym razem wystąpi przed publicznością w roli solisty. Wykona I Koncert skrzypcowy g-moll Maxa Brucha – jedno z najbardziej emocjonalnych i ukochanych dzieł romantycznej literatury skrzypcowej. Program wieczoru dopełnią pełna temperamentu słynna uwertura Włoszka w Algierze Rossiniego oraz rozświetlona słońcem IV Symfonia „Włoska” Mendelssohna.

Uwertura do opery Włoszka w Algierze Gioacchina Rossiniego – błyskotliwa, pełna humoru i scenicznej energii kompozycja – pozostaje jednym z najbardziej rozpoznawalnych przykładów włoskiej opery buffa. Rossini napisał całą operę w zaledwie kilka tygodni, mając zaledwie 21 lat, a jej premiera w Wenecji w 1813 roku stała się początkiem jego międzynarodowej kariery. Już w uwerturze kompozytor z właściwą sobie lekkością buduje muzyczne napięcie, łącząc żywiołowe rytmy, efektowne crescenda i pełne temperamentu dialogi instrumentów. Nic dziwnego, że sama uwertura szybko zaczęła funkcjonować niezależnie od opery i do dziś pozostaje jedną z najczęściej wykonywanych kompozycji Rossiniego.

Centralnym punktem wieczoru będzie I Koncert skrzypcowy g-moll op. 26 Maxa Brucha – dzieło, które od ponad wieku pozostaje jednym z filarów repertuaru skrzypcowego i jednym z najpopularniejszych koncertów skrzypcowych epoki romantyzmu. Kompozytor ukończył utwór w 1866 roku, jednak ostateczny kształt nadał mu dopiero po konsultacjach z wybitnym skrzypkiem Josephem Joachimem, który wykonał premierę poprawionej wersji w 1868 roku. Szczególnie oryginalna jest konstrukcja pierwszej części – zamiast klasycznego allegra Bruch stworzył Vorspiel, muzyczne preludium płynnie prowadzące do pełnego liryzmu Adagia, uznawanego za emocjonalne centrum całego koncertu. Finał zachwyca natomiast energią, tanecznym rytmem i wirtuozowskim rozmachem, prowadząc dzieło do efektownego zakończenia. Sam Bruch przez lata żartobliwie narzekał, że popularność koncertu całkowicie przyćmiła jego pozostałe kompozycje.

Wieczór zwieńczy IV Symfonia A-dur op. 90 „Włoska” Felixa Mendelssohna-Bartholdy’ego – jedno z najbardziej pogodnych i rozświetlonych dzieł XIX-wiecznej symfoniki. Kompozytor stworzył ją pod wpływem emocji towarzyszących mu podczas podróży do Italii, zachwycony południowym krajobrazem, światłem i atmosferą włoskich miast. Już otwierające symfonię Allegro vivace emanuje energią i „słonecznym” blaskiem, oddając radość i zachwyt młodego Mendelssohna.

Po pełnej temperamentu części pierwszej następuje liryczne Andante con moto, którego charakterystyczne brzmienie budują altówki, fagoty i oboje prowadzące melodyjną, balladową narrację inspirowaną muzyką ludową. W trzeciej części (Con moto moderato) powraca lekkość i elegancja tanecznego walca, natomiast finałowe Presto przynosi prawdziwy wybuch energii – Mendelssohn wykorzystuje tu rytm włoskiej saltarelli, żywiołowego tańca ludowego o skocznym, niemal porywającym charakterze. Dzięki temu cała symfonia zachwyca świeżością, ruchem i niezwykłą lekkością brzmienia.